Ana Sayfa
Yazarlar
Kategoriler
Sayılarımız
Künye
İletişim
 

 

 

SAYI : 91 - YAZAR : Ali Nejat Ölçen Geri Tavsiye Et Yazdır


MENDERES DEMOKRASİSİ

Ali Nejat Ölçen

Demokrasi savıyla iktidara gelip, demokrasiyi katleden bir siyasal parti, hangi ülkede görülmüştür bilemiyoruz. İnternet ekranlarında dolaşıma giren bir iletide Menderes-Özal-Tayyip döneminde halkın gerçek yönetime 90 yıl içinde ilk kez katıldığına ilişkin sav gündeme girmeseydi, o döneme ilişkin kimi gerçekleri anımsamaya gereksinim duymayabilirdim.

Halkımız Özal döneminde yönetime doğrudan doğruya “hayali ihracat ve banker faciasıyla “işini bilir memurlar” tarafından soyularak katılmıştı.

R.T.Erdoğan döneminde de Silivri’de gerçek demokra-siyi yaşayarak, hukuksal adaletin ipekden kanatları altında yönetime halkımızın katılmakta olduğu yadsınamaz! Yalnız onlar, nedense R.T.Erdoğanın yüreğindeki kinden nasibini alamadıkları için hala neyle suçlandıklarını öğrenme olanağına kavuşamadılar! Bir gün elbet ileri demokrasimiz onlara bu olanağı şimdiki dünyada sağlamasa bile, Arafat’ta sağlayacaktır!

Menderes Demokrasisi’nin nasıl ileri demokrasi olduğunu genç kuşaklar bugün bilmeyebilirler. O yılların mutlu-luğunu güler yüzlü müşfik ve içtenlikli, kimseyi incitmeen demokrasisine ilişkin kimi bilgileri genç kuşakların bilgisine sunmalıyım.

.Demokrat Partiye oy vermeyen Kırşehir’in il iken 1954 yılında ilçe yapılması hangi demokrasinin gereğiydi?

.Yazar Hüseyin Cahit Yalçın, Bedii Faik, Demokrat Partiyi eleştiren yazıları nedeniyle tutuklanıp hapse tıkılma-saydı (1956) demokrasi nasıl gerçekleşebilirdi?

Bununla yetinilmemiş aynı demokrasinin gereği milletvekili ve parti genel başkanı Osman Bölükbaşı da ken-disini tutukevinde bulmuştu.

.Erkler ayırımına gerek var mıydı? Millet Meclisinde kurulan bir komisyon yargılama yetkisiyle donatılmalı ve halkın yönetime katılımını önleyen yazar çizer takımı sorgudan geçirilmeliydi!Tutuklananlar öylesine çoğalmıştı ki, hiçbir yere sığmadıkları için, 19 Mayıs stadyumunda yığılmışlardı. Öyle olmasaydı demokrasi nasıl kurulabilirdi?Tanrı’nın bir lütfuydu Menderes. Nitekim uçak kazasından sağ salim kurtulmuş ve Ankara’ya gelişinde develer kesilerek ana cadde kan gölüne dönüvermişti.

.Türkiye’de ilk kez bilimsel düzeyde Yapı Teknik der-gisini yayımlayan kişi (Ali Nejat Ölçen) bir yatırımın ekonomik olmadığını kanıtlayan yazısı nedeniyle Tah-kikat Komisyonunun kurduğu bir alt komite tarafından sorgulanmalıydı elbet. Türkiye Cumhuriyeti’nin Hükü-meti, ekonomik olmayan yatırım yapar mıydı? Gece eve giderken Yapı Teknik dergisini hazırladığı Adil Han’daki odanın kapısını kilitleyip halka karşı saygısızlık etmemesi gerekirdi! Sivil polisler tarafından demokrasinin gereği kapı kırılarak halkı ifsat eden tüm kitapları meşin çuvallara tıkılıp götürülmeliydi.(1959) Öyle oldu; kitapların ve derginin tüm sayılarının nerede yakıldığından haberi olmadı Ali Nejat’ın.

.Cumhuriyet Halk Partisinin mallarına el konulması, Halkevleri ve Köy enstitülerinin yok edilmesi de demok-rasinin gereğiydi! Kemalist devrimlerin toplumsallaşasını sağlayan bu kültür yuvaları feodal iktidarın hınç duyduğu kurumların başında geliyorsa onların demokra-sinin gereği yok edilmeleri gerekecekti elbet. Halkevleri Köyenstitüleri gibi kültür yuvalarının yok edilerek mi demokrasi gerçekleşecekti?

.CHPGenel Başkanı İsmet İnönü’nün Kayseriye girişinde yolunun kesilmesi ve taşlanması da demokrasinin gereğiydi. Millet Meclisi tutanaklarının gazetelerde yayınlan-masının yasaklanması ve pek çok gazete sayfalarının bom boş çıkması demokrasinin kökleşmesi için gerekliydi elbet!

.İstanbul Üniversitesi Rektörü Sıdık Sami’nin polis Bumin Yamanoğlu tarafından saçlarından çekip sürüklenerek üniversite dışına itilmesi de, demokrasi içinde bilimin, bilim içinde demokrasinin gereğiydi.

.Ve şimdi Menderes demokrasisinin bir önemli uygulamasını anımsayınız:

6-7 Eylül 1955 günü başlayan gece boyunca devam eden Rum kökenli yurttaşlarımızın mal varlıklarının yağma-lanması, Kadıköy kilisesindeki yaşlı papaz efendinin sünnet edilmesi de demokrasinin gereğiydi. Bu olay bir yana onun izleyen 24 Ekim 1955 günü olanlar daha utanç vericiydi. Yunan Hükümeti olayı protesto etmiş ve İzmir’de Yunan Bayrağının Menderes Hükümeti tarafınan selamlanarak özür dilenmesini talep edilmişti. Mende-

res Hükümetinde bu özrü dilemeye hiç kimse ikna edilemedi. Bir kişi hariç:

Yazar çizer takımından Nazlı Ilıcak’ın babası Bayındırlık Bakanı Muammer Çavuşoğlu, İzmir’de Yunan Konso-losluğunun önünde göndere çekilen Yunan bayrağını selamlayarak Menderes Hükümeti’nin demokratik özrünü sunmuştu. 6-7 Eylül 1955’in özrü tarihin tozlu sayfaları arasına böyle girmiş oldu.

Menderes’in yarım bıraktığı demokrasiyi R.T.Erdoğan adındaki Başbakan daha da ileri götüren kararlarıyla nurlu ufuklara doğru Akdenizin tuzlu sularını aşarak üçüncü dünya ülkelerine ulaştıracaktır elbet. Kimsenin kuşkusu olmasın. BOP eşbaşkanlığı onun önüne çıkması olası tüm engelleri bertaraf etmeye muktedirdir. Hiç kimsenin R.T.Erdoğan adındaki başbakandan daha demokrat olmaya hakkı yoktur.

Bu satırları yazan kişi (Ali Nejat Ölçen) halkımızın ne denli kadir kıymet (!) bilir davranışına 1960’ın Mayıs’ının çok öncesinde Ankara’nın Kızılay meydanında tanık olmasın mı! İleri demokrasinin ülkemize yerleşmesi için tüm muhaliflerini ezip geçen Başbakan Menderes’i gör-müştü. Halkın arasına katılıp onlara demokrasinin erdemini anlatmak isterken kalabalığın içinden biri ileri atılmış Menderes’in suratına yumrukla vurmuştu. Son derece demokratik bir tavır sergileyerek, teşekkürlerini sunmuş olmalıydı Başbakana! Sonra başkaları da vurmaya başladılar. Derken açık mavi renkli bir otomobil çıka geldi. Küçücüktü araç, fakat içinden çıkan adam kocamandı, iri kıyım. O küçük araca nasıl sığmıştı! Menderesi kaptı, havaya kaldırdı, çuval gibi aracın içine tıktı ve alıp götürdü. Ne olduysa o günden sonra oldu. Demokrasi 27 Mayıs’a doğru koşmaya başlamıştı.

 

   alinejat@olcen.net Tasarım ve Programlama Pusulanet  
webmail